|
Internet stiefmoederlijk behandeld bij Olympische Spelen Het IOC wil de Olympische verslaggeving op het Internet in een keurslijf dwingen - maar kan het dat? Geen Internet-verslaggeving De Olympische spelen gaan straks van start, maar zullen niet op het Internet te zien zijn: de organisatoren van de spelen en de partners voor de verslaggeving hebben het Net buitengesloten. Er komt geen radioverslaggeving, geen opgenomen video-beelden met hoogtepunten van de competitie, met uitzondering misschien voor een handvol breedband-gebruikers; live video is uitgesloten; wat nog erger is: geen enkele dot-com journalist heeft geloofsbrieven gekregen voor de verslaggeving van de Spelen. Het zijn de 3e Spelen op rij waar de grote sites, zelfs ESPN.com en Sportsline, niet welkom zijn. De redenen voor deze ban zijn te zoeken bij geld en traditie. Met de jaren heeft het IOC, het International Olympic Committee onder voorzitterschap van Juan Antonio Samaranch, één van de oudste en stijfste bureaucratieën onder de sportverenigingen, de amateursport omgevormd tot een echt bedrijf waar miljarden dollars omgaan. Het IOC heeft de Olympische Spelen opgebouwd door afspraken te maken met bedrijfssponsors en mediagiganten, die, in ruil voor hun genereuze checks, de volledige en bijna exclusieve rechten krijgen op de Spelen en de Olympische handelsmerken. Het IOC op haar beurt kan met het geld de Spelen financiëren en de verschillende organisaties onderhouden die de atleten selecteren en beoordelen. NBC heeft de exclusieve uitzendrechten voor de V.S. Het geld dat het daarvoor moest betalen, kan het -met een flinke winst- terugwinnen door advertentietijd te verkopen aan grote sponsors zoals Coca-Cola. De organisatoren verdedigen die afspraken krampachtig. Ook het handelsmerk van de Olympische spelen wordt bewaakt als domeinnaam: onlangs werden maar liefst 1.800 websites aangeklaagd omdat zij munt zouden slaan uit de Olympische naam. Voor de uitzendingen van de wedstrijden wordt het Internet geweerd: elke kijker op het Internet is een tv-kijker minder, en zou een reden kunnen zijn om de prijs voor de uitzendrechten op tv te moeten laten zakken. Gemiste kansen
Het Internet biedt de mogelijkehid om op een goedkope manier de verslaggeving door te stralen naar elke computer waar ook ter wereld; het IOC is zich van deze mogelijkheid bewust, maar ziet zich verscheurd tussen de mogelijkheid tot meer kijkers enerzijds en het risico om de afspraken voor uitzendrechten in gevaar te brengen anderzijds. De toekomst?
Maar kan het IOC het Internet wel aan banden leggen? Internauten spelen het spelletje niet altijd volgens de regels - vooral niet wanneer die regels enkel in het voordeel zijn van grote bedrijven. Er zal ongetwijfeld heel wat piraterij omgaan op deze Spelen. Elke mobiele telefoon en digitale camera die het stadion binnenraakt is een mogelijk instrument voor piraat-uitzending. Net zoals MP3 en Napster de muziekindustrie op zijn kop zetten, kunnen de Olympische piraten mogelijk de hefboom zijn om het keurslijf op Internet-verslaggeving open te breken. Ban van het IOC of niet, websites zullen resultaten brengen, en dat vooraleer de wedstrijden op de Amerikaanse tv te bekijken zullen zijn. Verschillende sites zullen bootleg foto's en video's aanbieden. Steratleten zullen hun eigen verhaal vertellen op het net - misschien wel op hun eigen site. Fans zullen eisen dat het Internet, en de sportsites, volgende keer wél de gevraagde informatie brengen. De interactiviteit van het Internet kan de Olympische Spelen ongetwijfeld een extra-dimensie geven. Bronnen:
IBS augustus 2000
|
|||
|
|
|
|
|