De markt voor draadloze netwerken voor PAN's (Personal Area Network) zou tegen 2005 goed zijn voor 7,1 miljard dollar, maar de verschillende incompatibele technologieën vormen een ernstig blok aan het been.

Home Radio Frequency (HomeRF), ontworpen door de HomeRF Working Group (www.homerf.org) is één van die technologieën. Het protocol maakt gebruik van SWAP, Shared Wireless Access Protocol, en is een open standaard voor transmissie op korte afstand van digitaal spraak- en dataverkeer tussen mobiele toestellen (laptops, PDA's, telefoons) en desktoptoestellen.

HomeRF maakt gebruik van de 2,4 Ghz frekwentie; er kunnen tot 127 toestellen op aangesloten worden en de data worden overgebracht met een snelheid van 1 of 2 Mbps. De standaard is afgeleid van de DECT-standaard (Digital European Cordless Telephone) en maakt gebruik van een techniek waarbij 50 keer per seconde van frekwentie gewisseld wordt. Het bereik is maximaal 45 meter - te kort voor de meeste bedrijfstoepassingen, maar ideaal voor de privé-markt waar het eigenlijk speciaal voor bedoeld was.

HomeRF moet optornen tegen een andere standaard die eveneens dingt naar de gunst van de thuisgebruiker: Wi-Fi of 802.11B. 

Deze technologie is voor zowel kantoor als thuis bedoeld en kan rekenen op de steun van bedrijven als 3Com, Lucent Technologies, Apple Computer, Cisco. Wi-Fi maakt gebruik van een Direct Sequence Spread Spectrum (DSSS) transmissie methode om data te vervoeren aan een snelheid tot maximaal 11 Mbps, op een frekwentie van 2,4 Ghz band. HomeRF zou naar verluidt betere mechanismes hebben die interferentie vermijden met bijvoorbeeld microgolfovens, en zou spraak, video en audio beter verwerken dan Wi-Fi. Die laatste is dan weer beduidend sneller dan HomeRF, maar ook veel duurder. 

De Wi-Fi standaard is al goed ingeburgerd in wide area networks (WANs) en wint aan aanhang in privé-netwerken, omdat gebruikers nu eenmaal verkiezen om dezelfde technologie thuis als op kantoor toe te passen; bovendien zijn de hardwareproducten de laatste tijd scherp in prijs aan het zakken. De industrie is verdeeld in haar steun tussen de twee technologieën, maar een aantal bedrijven, zoals IBM en Proxim ondersteunen beide standaards.

En Bluetooth dan, zal u zeggen? Dat dient beschouwd te worden als het kleine broertje. Met deze open standaard moet je alles in het verkleind beschouwen: transfer aan 720 Kbps, beperkt tot een bereik van 10 meter (100 meter mits versterking). Ook Bluetooth maakt gebruik van de 2,4 Ghz band en omnidirectionele radiogolven die doorheen muren en niet-metalen barrières kunnen 

Verleden jaar kreeg de HomeRF standaard een flinke klap te verwerken, toen chipsbakker Intel Corp bekend maakte voortaan de rivaliserende Wi-Fi standaard te zullen steunen. Maar begin mei kwam er een opkikkertje: de aanhangers van de HomeRF standaard hebben nieuwe grondregels goedgekeurd zodat voortaan data getransporteerd kan worden aan 10 miljoen bits per seconde, wat 10 maal sneller is dan wat momenteel mogelijk is.

De ratificatie van deze grondregels, die nog volgen moet, zal HomeRF op hetzelfde niveau brengen als haar voornaamste concurrent, Wi-Fi. Deze zomer al zouden producten die aan de nieuwe standaard beantwoorden in de rekken van de winkels liggen. Misschien zal dit tandje extra de HomeRF-standaard helpen om meer voet aan de grond te krijgen in de markt voor privé-netwerktechnologie thuis, waar steeds meer mededingers dingen naar de gunst van de consument. Hoe het ook zij, het is geen goede zaak voor de consument dat er verschillende incompatibele technologieën blijven bestaan. 

Ook bij de nieuwere en snellere generatie draadloze standaards dreigt zulk tweespalt te ontstaan. Het Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) heeft 802.11A uitgebracht, dat gegevens overbrengt aan een snelheid van 24 Mbps en gebruik maakt van de 5 Ghz band. ETSI (European Telecommunications Standards Institute) heeft dan weer HyperLAN2 uitgebracht, een standaard die zwaar gesteund wordt door Ericsson, en data overbrengt aan 23,5 Mbps eveneens in de 5 Ghz band. Bovendien kan Hyperlan Quality of Service (QoS) bieden, waardoor aan belangrijk verkeer voorrang verleend kan worden. 
 

http://standards.ieee.org/catalog/IEEE802.11.html 

Network & Telecom juli 2001