Dublin, stad in bewegingZoals vele oudere steden ligt Dublin uitgespreid aan een rivier. Eigenlijk zijn er 3 zichtbare en 3 ondergrondse rivieren die in Dublin samenkomen en daar in de Ierse Zee vloeien. De grootste daarvan is de Liffey, die de stad al meer dan 1.000 jaar in een noorderlijk en zuidelijk gedeelte verdeelt. De Liffey is geen romantische rivier zoals de Seine. En je raakt ook niet onder de indruk van zijn kracht zoals bij de Mississippi. De Liffey is gewoontjes, oud, en vervuild. Maar de Liffey mag dan niet bruisen van leven, de stad errond wel. Dublin beweegt, en aan een erg snel tempo. Sinds de zestiger jaren is de stad onherkenbaar veranderd. In één generatie tijd is Dublin van stad tot metropool gegroeid. Gelukkig heeft Dublin zijn roots met het verleden kunnen bewaren. Her en der struikel je nog over de Georgiaanse pracht en praal van de 18e eeuw te midden verval en razendsnel groeiende projecten. Daartussen stroomt de Liffey. Net als de stroom vroeger een scheidslijn trok tussen de Vikingen en de Kelten is hij nu de grens tussen oud en nieuw. Het nieuwe Dublin bevindt zich overwegend ten zuiden van de Liffey. Wie van Grafton Street naar het noorden van Dublin wandelt maakt een reis in de tijd Het toeristisch gedeelte van Dublin (http://www.softguides.com/dublin/maps/centre.html) is zoals in vele steden niet erg groot. Een klein, goedomlijnd gedeelte: Grafton Street, St. Stephen's Green en Temple Bar, dat is waar de toerist zich heen spoedt. Het gebied is zeker en vast de moeite waard, maar een bezoek aan Dublin mag zich niet tot dit gedeelte beperken. Ga op ontdekkingstocht, loop verloren en spreek iemand aan. Drink een glaasje Guinness (maar daar heb je vast geen aansporing voor nodig) en laat het gewoon gebeuren. Maar om daar te kunnen ronddwalen moet je er eerst geraken. De spectaculair goedkope vluchten van Ryan Air (http://www.ryanair.com) vertrekken vanuit Charleroi, maar je kan ook met Aer Lingus (http://www.flyaerlingus.com) vertrekken vanuit Brussel. In amper 35 minuutjes kom je op Dublin luchthaven aan dat op 11 km van de stad ligt. Vandaaruit naar het centrum kan je per bus of taxi. Verblijven kan je in een van de vele hotels. Die variëren van legendarische mijlpalen in de geschiedenis van de stad tot moderne gebouwen van glas en beton. Je kan op voorhand reserveren (http://www.dublinevents.com/accommodation/hotels.html) maar je kan je ook gewoon naar het Tourist Office begeven in Suffolk Street waar ze je onmiddellijk een kamer kunnen boeken in een hotel, bed & breakfast, of één van de vele jeugdherbergen (http://www.hosteldublin.com/). In het algemeen is Dublin niet zo'n goedkope stad voor logies maar ook bezoekers met een beperkte portemonnee zullen er hun gading vinden. Nu je al een bedje hebt, nog eten
en drinken. Dat eerste mag geen probleem zijn. Er zijn restaurants en selfservice
zaken aan alle mogelijke prijzen. Hou er toch rekening mee dat een simpele
maaltijd toch minstens 10£ kost in een pub en 16£ in een restaurant.
De meeste restaurants bieden tijdens lunchtijd een dagmenu aan, speciaal
voor hun business cliënteel. Wie een beperkt budget heeft maar toch
een van de betere restaurants wil bezoeken, kan misschien eens zo'n dagmenu
proberen. Je geniet dan immers van dezelfde equipe in de keuken maar betaalt
heel wat minder. Reservatie is trouwens aan te raden voor wie 's avonds
uit eten wil gaan. Irish stew is iets dat je moét eten, net als
een Irish Breakfast. Zorg dan wel voor genoeg honger - je krijgt namelijk
een ei voorgeschoteld, boontjes in tomatensaus, frietjes en worstjes.
In de meer dan 800 pubs (http://www.dublinpubs.net/ en http://www.dublindrinking.com) kan je ook je honger stillen. Je kan er soep met een boterham krijgen maar ook een volledig menu. Meestal valt er ook muzikaal wat te beleven. Welke band waar speelt kan je uitvissen door de "In Dublin" of "Hot Press" te kopen, de nationale muziekbladen, of het on line op te zoeken (http://www.dublinevents.com/ en http://www.eventguide.ie/). Voor traditionele Ierse en folk muziek kan je terecht bij een aantal vaste adressen. Whelan's (http://www.whelanslive.com/) is wijd en zijd bekend. Alhoewel een sluitsteen onder de lantaarn het jaartal 1894 vermeldt, is dit slechts de datum dat een tapvergunning uitgereikt werd aan de toenmalige eigenaar. Al in 1772 stond hier al een 'public house'. O'Donoghue's, een met rook gevulde ruimte waar The Dubliners hun stamkroeg hadden, staat bekend als de grootvader van alle traditionele muziekpubs. Kitty O'Shea's, Mother Redcaps Tavern, Sean O'Casey… alleen al de namen van de pubs zetten je aan tot zingen! De groepjes spelen er vaak op authentieke Ierse instrumenten: bodhran, Uileann pipes, thin whistle. Maar ook de klanten zorgen voor muziek en gezang! Wie het meer trendy wil, moet het zoeken in de wijk Temple Bar. Gelegen tussen Trinity College en de oude stad is deze wijk uitgegroeid tot het cultureel en uitgangscentrum van de stad. Het is de 'place to see and to be seen': kunstgalerijen, platenstudio's, theaters, trendy restaurants... Een waarschuwing tussendoor: in heel wat van de trendy uitgangsplaatsen staat men op 'geschikte kledij'. Er staan vaak portiers aan de ingang, en basketters worden niet op prijs gesteld! In een pub drink je uiteraard een echt biertje. De "Stout" is een donker bier met een mooi schuimkraagje. Guinness is het beroemdste merk. Een goede pint Guinness tappen is een hele kunst en gebeurt in twee stappen. Een eerste keer tot het glas 3/4 vol is. Het bier moet dan even rusten om de schuim te laten zakken. Dan wordt het glas tot aan de rand verder gevuld, met een perfect kraag. Een goede waard tapt een tekeningetje in het kraagje zoals een klavertje, het symbool van Ierland. Wie liever een blondje heeft -"Ale" of "Lager"- moet het met een Amerikaan doen (Budweiser of Miller) of een Nederlander (Heineken). Maar er is ook een roodje: Murphy's Red. Dames kunnen een cider te drinken (Adam's Apple en Strongbow). Reken op £1,5 tot £1,85 voor een pint. Niet zo goedkoop, maar de meeste Stouts zijn dan ook eten en drinken tegelijk. Je krijgt trouwens meer dan een halve liter voorgeschoteld, tenzij je om een 'half' vraagt, een 25cl - maar dan word je ook maar voor half genomen! Nu de voornaamste zaken geregeld zijn -eten, drinken en slapen- kan je aan cultuur gaan denken. De meeste historische gebouwen en musea liggen in het oude gedeelte van de stad, een enclave waar de wegen geplaveid zijn met kasseien. Je vindt er Dublin Castle (http://www.historic.irishcastles.com/dublin.htm) met de overblijfselen van de originele wallen van de stad, en ook de twee voornaamste kathedralen. Christ Church (http://www.cccdub.ie/) werd oorspronkelijk gesticht door de Viking Sitric III. St. Patrick's (http://www.stpatrickscathedral.ie/) heeft ook een eerbiedwaardige leeftijd: het oudste gedeelte dateert uit de 13e eeuw. In 1643 gebruikten de troepen van Cornwell de kerk als paardenstal. Jonathan Swift, bekend van 'Gullivers reizen' was in de 18e eeuw deken van de kathedraal. Aanpalend vind je de 'Liberties' wijk waar je de Guinness brouwerij (http://www.guinness.ie/) kan bezoeken (het entreeticket geeft recht op een pint van het zwarte vocht) en het Royal Hospital Kilmainham, het oudste nog bestaande klassieke gebouw in Ierland. Eveneens ten zuiden van de Leffey vind je het Trinity College (http://www.tcd.ie), een universitair complex dat in 1592 gesticht werd door Elizabeth I van Engeland. Het binnenplein is een ware oase van rust. In de bibliotheek vind je prachtig gekalligrafeerde handschriften waarvan sommige teruggaan tot de 7e eeuw. Het wereldberoemde 'Book of Kells' (http://www.tcd.ie/Library/kells.htm) is een van de pronkstukken: een rijkelijk bewerkt manuscript dat door monniken van Iona rond 800 geschreven werd en de vier evangeliën bevat. Dublin heeft ook enkele zeer knappe kunstmusea. De National Gallery (http://www.nationalgallery.ie/) bijvoorbeeld bevat meer dan 2.000 kunstwerken. Alle belangrijke Europese scholen zijn er vertegenwoordigd. Het Municipial Gallery of Modern Art (http://www.hughlane.ie/) toont werken van de Franse impressionisten en 20-eeuwse werken van Ierse kunstenaars. Maar ook de privé-kunstgalerijen zijn een bezoekje zeker waard. Wie meer geïnteresseerd is in
folklore en de sociale geschiedenis van Dublin moet eens een kijkje nemen
in het Ceol Traditional Irish Music Centre. Dat handelt over de Ierse muziek
doorheen de eeuwen (Ceol is Iers voor muziek). Onder meer de samenhang
tussen de Ierse muziek en geschiedenis wordt er getoond. Bepaalde episodes
uit de geschiedenis zoals de Grote Hongersnood en de Onafhankelijkheidsoorlog
worden belicht en hun muzikale context onderzocht. Een gedenkteken aan
de oevers van de Liffey herinnert tussen haakjes aan de meer dan één
miljoen mensen die tussen 1845 en 1847 de hongersnood stierven omdat de
aardappelziekte de oogst vernielde. Het was voor honderdduizenden Ieren
de aanzet om te emigreren, voornamelijk naar de V.S.
Het Dublin Writers Museum, Freemasons' Hall (de hal der vrijmetselaars), Hot Press Irish Music Hall of Fame (met o.a. heel veel materiaal over U2), het Iers-Joodse museum met o.a. materiaal over de razzia's tegen de joden van Limerick in de 1920's, het zijn slechts enkele van de vele erg boeiende musea (http://www.timeout.com/dublin/sight/museums.html). En vergeet vooral niet langs te gaan bij de Irish Whiskey Corner, de oude Jameson Distillerij (http://www.irish-whiskey-trail.com/corner/corner.htm): de toegangsprijs geeft recht op een glaasje Jameson Ierse Whiskey. Tussen haakjes: beledig een Ier niet door 'whisky' te schrijven. Een Ierse whiskey bevat een 'e'. Het zijn de Schotten die uit zuinigheid de 'e' weggelaten hebben, zo zeggen de Ieren! Dublin is een stad met voor elk wat
wils. Cultuur, shopping, uitgaan, je vindt het er allemaal. En ongetwijfeld
zullen de pubs je hartje bekoren. Dublin en zijn gastvrije inwoners heten
je welkom. Of om het op zijn Iers te zeggen: Failte!
Map van Dublin:
Skyweb Magazine, September 2001 |
|||
|
|
|
|
|
